اگر براي تو شعري عاشقانه بخوانم

اين شعر تا ابد با تو خواهد زيست

حتي وقتي که من ديگر نباشم

يا وقتي که ديگر ميان ما عشقي نباشد

شعر عاشقانه بيشتر از آدمها مي ماند

عاشقانت تو را ترک مي کنند

اما شعر عاشقانه

هميشه با تو خواهد بود

پس بگذار برايت شعري عاشقانه بخوانم!

شعري از اعماق جان

که مرا به ياد تو آورد……

شعري که هميشه با تو بماند.

دیدم به بصره دخترکی اعجمی نسب

روشن نموده شهر به نور جمال خویش

می خواند درس قرآن در پیش شیخ شهر

وز شیخ دل ربوده به  غنج و دلال خویش

می داد شیخ درس ضلال مبین بدو

و آهنگ ضاد رفته به اوج کمال خویش

دختر نداشت طاقت گفتار حرف ضاد

با آن دهان کوچک غنچه مثال خویش

می داد شیخ را به دلال مبین جواب

و آن شیخ می نمود مکرر مقال خویش

گفتم به خویش:راه ضلال اینقدر مپوی

کاین شوخ منصرف نشود از خیال خویش

بهتر همان بود که بمانید هر دوان

او در دلال خویش و تو اندر ضلال خویش

[ملک الشعرای بهار]

ای عزیز!

انسان آهسته آهسته عقب نشینی می کند

هیچکس یکباره معتاد نمیشود

یکباره سقوط نمی کند

یکباره وا نمی دهد

یکباره خسته نمی شود/رنگ عوض نمی کند/تبدیل نمی شود و از دست نمی رود.

زندگی بسیار آهسته از شکل می افتد

و تکرار و خستگی بسیار موذیانه و پاورچین رخنه می کند.

باید بسیار هشیار باشیم و نخستین تلنگرها را بهنگام و حتی قبل از آنکه ضربه فرود آید احساس کنیم.

هرگز نباید آن روزی برسد که ما صبحی را با سلامی محبانه آغاز نکنیم.

خستگی نباید بهانه ای شود برای آنکه کاری که درست می دانیم رها کنیم و انجامش را مختصری به تعویق اندازیم.

قدم اول را   اگر به سوی حذف چیزهای خوب برداریم   شک مکن که قدمهای بعدی را شتابان برخواهیم داشت.

ما باید تا آخرین روز زندگی مان-که اینگونه به دشواری برپا نگهش داشته ایم-تازه بمانیم.

به خدا قسم که این حق ماست.

{آسمان}

ظهر تابستان است.سایه ها می دانند که چه تابستانی است.

سایه هایی بی لک/گوشه ای روشن و پاک/کودکان احساس!

جای بازی اینجاست.

زندگانی خالی نیست:مهربانی هست/سیب هست/ایمان هست.

آری تا شقایق هست/زندگی باید کرد.

در دل من چیزی است/مثل یک بیشه ی نور/مثل خواب دم صبح.

و چنان بی تابم/که دلم می خواهد بدوم تا ته دشت/بروم تا سر کوه.

دورها آوایی است که مرا می خواند.

من چه راحت

آغوش گشودم برآی تو
      و پرهاي پروازم را
در خيالي شيرين
     عاشقانه در برم گرفتي
و من چه آسان تسليم تو خواهم شد
                در آغوشت آراميدم ، صدايم بزن
                  بنامي که مي‏داني
                                و مي‏شناسي
و من آرام‏تر از هميشه
            در خوابي شيرين خواهم رفت
     يا شيريني به خواب من خواهد آمد
           در هياهوي مستي خويش
    به دنبال گمشده‏اي آشنا گشتن
                      و آشنايي گمشده
 آوازي و نوايي
                مرا مي‏خواند
بگذار گوش جان سپارم به آواي دوست

يه سر رفتم تو وبلاگاي بقيه چند تا متن خوشگل پيدا کنم اما همه از غم و غصه نوشتن آخه اين چه وضعيتيه؟به نظرمن که زندگي خيلي هم قشنگه منتهي مونده به ديد ما.وقتي آدما واسه زندگي کردنشون هدف تعيين نمي کنن با اولين مشکلي که اتفاقن به دست خودشونم پيش مي يارن  از پا در ميان.آخه يه جوون با اين همه انرژي و راه نرفته واسه چي بايد نا اميد باشه؟درسته اين که بعضي وقتا واسه آدم مشکل پيش مياد و دپرس ميشه اما دليل واسه نا اميدي از کل زندگي نيست.اگه زندگي و دنيا بد بود که خدا واسمون پيش نمي اورد.نا خودآگاه از آدماي کسل و وارفته که يکسره از مرگ و پوچي زندگي حرف ميزنن چندشم ميشه.زندگي خيلي قشنگه اگه هدايت بشه.مگه نه ال سيد من

مردم چهار دسته اند:

بخشنده یا جوانمرد یا بخیل و یا فرومایه

بخشنده آن است که بخورد و بخوراند

جوانمرد آن است که نخورد و بخوراند

بخیل آن است که بخورد و نخوراند

فرومایه آن است که نه بخورد و نه بخوراند

 به فرمان رييس کل قوا !!!!!!!!!!!!

........

عاشق شدم به گبري.گبري که دين ندارد

                                  اين کار. کار عشق است دخلي به دين ندارد

                                                                                                یادگار محسن توکیو

گیم نت مستر یادتون نره !!!!!!!!!!!!

                                         اين همه خوني که دنيا در دل من مي کند

                                          جاي من هر کس که باشد ترک دنيا مي کند

         گفتم به گل زرد چرا رنگ مني

      تو عاشق کيستي که هم رنگ مني

زدم فرياد خدايا اين چه رسمي است رفيقان را جدا کردن هنر نيست رفيقان قلب انسانند خدايا بدون قلب

چگونه ميتوان زيست

وفا داري را بايد از نيلو فري اموخت که به دور هر شاخه اي ميپيچد ودر اغوشش ميميرد

اگه از تو ننوشتم ، فکر نکن سرم شلوغه توي   زندگي يه وقتا ، تنهايي رمز عبوره اگه از چشمات گذشتم ، فکر نکن عاشق نبودم مطمئن باش توي دنيا ، دل به تو سپرده بودم

از فرش فروشي مزاحم ميشم اجازم ميدين دلمو فرش زير پاتون کنم تا هيج جا جز دل من پا نذارين؟

وقتي خاطره هاي آدم زياد ميشه ديوار اتاقشون پر عکس ميشه اما هميشه دلت واسه اوني تنگ ميشه که

نميتوني عکسشو به ديوار بزني

ميدوني دريا چرا دريا شد؟ به خاطر موجاش اگه موج نداش هيچ و قت دريا نمي شد،من يه دريام و تو

موجهاي مني

ديشب تو فكرت بودم كه يه قطره اشك از چشمام جاري شد ........ از اشك پرسيدم چرا اومدي؟؟ گفت آخه تو چشمات كسي هست كه ديگه اونجا جاي من نيست

ميکني گم شدي اون چيزي که دوست داري يه جورايي ازت گرفتن

خاک بخواب نازنين،تختي نيست. آواره شدن ,حکايت سختي نيست. از پاکي اشکهاي خود فهميدم . لبخند هميشه راز خوشبختي نيست

بر ستيغ صبح ايستاده بود افراشته قامت پريشان گيسو و سپيده دم امتداد قلب سرخش بود که تا انتهاي دشتهاي تنهايي گسترده مي‌شد رنگين کمان واژه از سينه‌اش موج مي‌کشي

دردي بدتر از درد بي هم زباني ! درد نداشتن محرم اسرار... کسي که نتواني مشورت کني ؟ و ديگر نمي دانم چه کنم ... آيا کسي هست فرياد رس حتي جر‌‌أت گريه هم نيست... در قاب تاريخ مانده ام

ميگن آدم بايد توي عاشقي مثل سيگار باشه! با اينکه مي دونه آخرش زير

پا لهش ميکنن ولي تا آخرش به پاي آدم مي سوزه

دستتو مشت كن مشت كردي؟؟؟؟؟

حالا بزن تو چشمام تا كور شم  دوريت رو نبينم

نردبون رو بگير بيا پاپيين

| - |

| - |

| - |

| - |

| - |

حالا تو ، تو قلب مني  نردبون رو برميدارم كه همينجا بموني !!

عشق من تو باش نه براي اينکه در اين دنياي بزرگ تنها نباشم.تو باش تا در دنياي بزرگ تنهاييم تنها ترين باشي...

دوستت که مي دارم/ مرگ هم زيبا مي شود/ چندان که مي توانم بر سينه ي برهنه ات/ سر بگذارم و بميرم/ در قفس را بگشايم / پرنده پر سايد به بال روشن باد/ و من در آغوشت به خواب روم ...

رفتي و نديدي که چه محشر کردم

با اشک تمام کوچه را تر کردم

وقتي که شکست بغض تنهايي من

وابستگي ام را به تو باور کردم

                بودنم را هيچ کس باور نداشت
        هيچ کس کاري به کار من نداشت
        بنويسيد بعد مرگم روي سنگ
        با خطوطي نرم زيبا وقشنگ
        انکه خوابيده در اين گور سرد
        بودنش را هيچ کس باور نکرد